6, 7 ve 8. gün

6. gün (11.07.2009):
Sensiz geçirdiğimiz 6. günde Müşerref halalar, oğlu Abdullah, Mehmet enişte, İlyas amcalar, kızları ve damatları yanımızdaydı. Hızır amca, kızları ve damatları da durumunun yine sabit olduğu bu günde yanımızdaydılar.

7. gün (12.07.2009):
Sensiz geçirdiğimiz 7. günde dayılarım erkenden hastaneye gittiler. Ben de en kısa sürede yanlarına gittim ve doktorlara konuşmak için sıraya girdik. İlk senin ismin okundu. Doktorlar durumunun sabit olduğunu söylediler. Koma seviyesinin 4 ile 5 arasında değiştiğini ama durumunun sabit olduğunu belirttiler. Sodyum fazlalığı için uyguladıkları tedaviye cevap vermişsin. Sodyum seviyen bir seviye düşmüş. Tansiyonun çok düşük olduğu için sürekli ilaç veriyorlarmış. İlaçları kestikleri zaman tansiyonun yine düşüyormuş. Hala bilincin kapalı.
Kezban teyzem çok yorgundu. Bugün gelmemesini söyledik. Münire abla ve Suat abi yanımızdaydı. İlyas amca, Hanife abla, Şenol abi, Hızır amca, İsmail abi de uzun süre yanımızdaydı. Amcaların senin için ağladılar. Öğleden sonra Şeyda yengem, annesi, abisi ve abisinin eşi de geldi. Kayra da yanlarındaydı. Emine ve eşi de akşam üstü gelmişler. Ortaköy’den Bolulu komşun ve eşi de ziyaretine geldiler. Ortaköy’de herkes seni tekrar balkonda kahve içerken görebilmek için dua ediyormuş.
Ayrıca Dursun amcanın kızları, çocukları ve damatları her gün telefonla annemi arıyorlar. Ananemin adağı kesildi. Herkes senin için dua ediyor.

8. gün (13.07.2009):
Sensiz geçirdiğimiz 8. günde her zamanki gibi bütün kardeşlerin oradaydı. Doktorlar durumunun iyice kötüye gittiğini, koma seviyenin 3e düştüğünü söylemişler. 2 ünite kan verildiği için yerine 6 ünite kan istediler. Verilen akciğerinde enfeksiyona sebep olmuş. Bu durum aslında normalmiş ama senin mücadele gücün olmadığı için enfeksiyonla mücadele edemiyormuşsun.
Bugün İlyas amca ve eşi, Hanife abla, Şenol abi yine hastanedeymiş. İlerleyen zamanlarda Ankara’dan İbrahim ve Abdullah aralarına katılmış. Ortaköy’den Tanyel ve ismini bilmediğimiz bir çocuk da hastaneye gelmişler.Meral yengem, Sabire abla ve Hasan abi, Saadet teyze, Münire abla ve Suat abi yine yanındaymışlar. Akşama doğru babam yanlarına gelmiş ve 20:00’de “İnşallah yarın iyi bir haber alırız” umudu ile hastaneden ayrılmışlar.
Ayrıca Özlem abla kına gecesini iptal etmiş. “Hatice abla orada yatarken ben eğlenemem” demiş.
Evdeki herkesin morali çok bozuktu. En düşük koma seviyesine inmen seni kaybettiğimiz anlamına gelmiyor. Umut etmeye devam edeceğiz.