Çanlar kimin için çalıyor?

Üsküdar’da çoğu kullanılmayan çok sayıda Ermeni okulu var. Neredeyse her mahallede en az bir tane mevcut. Mimari yapısı ile bizim hımbıl, pısırık, gecekondudan bozma okullarımıza tezat heybetli, ihtişamlı görüntüye sahip bu okulların hemen hemen hepsi kapalı. Bu okullara gitmiş/gidecek olan Ermeni nüfusu nerelerde, hiçbir fikrim yok. Oturduğum evin iki sokak yukarısında böyle bir Ermeni okulu var. Akşamları eve yürürken önünden geçiyorum ve yüksek duvarları, kapalı pencereleri, taşlarla örülmüş bahçe giriş kapısını görünce her seferinde acaba içeride ne var diye düşünüyorum. Kendi kendime acayip hikayeler yazıyorum. Camlardan içeriyi görmeye çalışıp kurgular üretiyorum. İzlediğim filmlerden midir nedir yüksek duvarların ardında hep bir şeyler oluyormuş gibi geliyor ve ben o olanları çok merak ediyorum.

Okulun karşısında ise bir Ermeni Kilisesi var. Onun zaten binasını bile göremiyorum. Yüksek duvarlarla çevrilmiş vaziyette ve kapısı her zaman sıkı sıkı kapalı. Aktif bir kilise olduğunu biliyorum zira her Pazar sabahı çan sesleriyle uyanıyorum. Ama bugüne kadar ne kilisenin ne de okulun çevresinde bir tane bile insan görmedim. Sokaktan gelip geçen mahalleli dışında kimse ortalıklarda görünmüyor. Ayin günleri kiliseye girmek zaten yasak. Kapının yanında bir zil var ama çaldığımda açan olacağından emin değilim. Ama her Pazar ayin olduğuna göre bir din adamı ve cemaati var demek ki.

“Ermenilerin yeri, yurdu burası değil” diyenlere, “Nasıl değil ulan, okulları kiliseleri var işte. İki adım ötede eski bir cami, biraz ileride eski bir kilise var. Neyi inkar ediyorsun? Beraber yaşamışız işte” demek istiyorum. Kilisesi aktif olduğuna göre bu semtte yaşadığını ama gözlerden uzak kaldığını düşündüğüm o Ermeni’leri gizlenmeye kim mecbur bıraktı, onu da çok merak ediyorum.
Silkelen ve kendine gel.
Bu çanlar kimin için çalıyor?
Senin için mi?

Özgün İçerik Kodu: 3CFF5A995186E5D27671192429EF4D4A74DB5D99