Düzen

Duvarlarda gölgeler. Hikayelerimin kahramanları gelip oturuyorlar masama. Kendi içlerinde bir kavga. Hepsi önce kendini yazdırma telaşında.
“Susun” diyorum. “Çarkların arasında sıkıştım. Bu döngüde kayboldum. Kendimi bulamıyorum ki sizi yazayım. Ne olur zaman verin bana biraz” diyorum.
Üfleyip püflüyorlar, “Sıkıldık” diyorlar.
Haklılar biliyorum.
Düzen denen hastalık hep eksik kalıyor hayatımda.

Özgün İçerik Kodu: 3AE94A273969375E37BFB18242FFB9379DC18075