Modern Türk Kadını

Gazetenin dijital ortam sayfasından kin kusuyor yine birisi. Canan Arıtman diyor ki "Yüce milletimize pek çok milletin özür borcu vardır ama bizim kimseye özür borcumuz yoktur." (23.12.2008, Radikal Gazetesi). Çağdaş Türkiye'nin temsilcisi, Atatürk'ün partisinin mirasından yedikleriyle laikliği kendilerine has bir biçimde tozdan sakınmakla görevli neferlerden biri, çağdaş Türk kadını, kadın hakları savunucusu, modern bir Türk kadını göğsünü gere gere diyor ki "Bizim kimseye özür borcumuz yoktur." Çünkü biz küçük - büyük fark etmez hiç bir suç işlemeyiz. Biz, Türk Milleti, o kadar yüceyiz ki geçmişimizde bir tanecik hata bulmanız mümkün değil. Biz özür dilememizi gerektirecek bir şey yapmaya yeltendiğimizde, ilahi güçler tarafından durduruluruz. Biz peygamber-milletiz. İnsanoğlu değiliz. Hata yapmayız. Biz Türkler, Tanrı'nın yeryüzündeki gölgesiyiz. Bu yüzden hata yapmak bizim gibi üstün bir ırka değil; bizim haricimizdeki ırklara ve milletlere verilmiştir.

Bilimsellik, laiklik, çağdaşlık, modernlik diye yakınanların moderniteye uyum çabalarının röfleden civcivliğe geçiş boyutunda kaldığı çok açık. İlerlemek ne kelime; tabana kuvvet geriye gidiş söz konusu. Bırakın yıllardır aynı ezberi tekrarlıyor olmayı, en eski Türk inanışlarından birine geri dönüyoruz: Türk hükümdar Tanrı'nın yeryüzündeki gölgesidir. Çıkış noktasına bakılırsa varacağımız yer eski Türk medeniyetlerinden öteye gidemeyecek. Hükümdarı Tanrı'nın gölgesi olan bir halk elbette ki üstün ırktır. Hata yapmaz. Yapmamıştır. Yapmayacaktır. Hatta Türkçe'de özür dilemek diye bir söz öbeği de yoktur. Bu söz öbeği bize yabancı dillerden geçmiştir. Bir dilin gelişim sürecinde kelime dağarcığı, günlük hayatın ihtiyaçlarına paralel olarak gelişir. İşte bu yüzden özür dileyecek bir şey yapma ihtmali dahi taşımayan Türk halkının diline bu sözcükleri katanlar da kesin dış mihraklardır!

Kendi kriterlerine göre modifiye edilmiş laiklik anlayışı bekçisinin, modernite sembolünün, Çağdaş Türk kadınının son günlerdeki tavırları karşısında oturup da yazı yazmışım. Halbuki Mutlu Tönbekici ne demiş yazısında? "Canan Arıtman'ın lafını kimse ciddiye almazken..." (23.12.2008, Vatan Gazatesi). Sonradan tekrar modern Türk kadınının bilimsel yaklaşımlarını ve yeni hipotezlerini okuyunca gülesim geldi. Bir de sonunda "Arkamda duran, beni destekleyen yüce milletime minnettarım." demiş. Hedeflediği kesimden ona destek veren kimseyi göremedim ben.
Gören var mı? Kendisine nacizane tavsiyem taraflı pardon kapsamlı bir araştırma yapması ve arkasında duranların profilini belirlemesidir. Biz de görelim Arıtman'ın arkasında duranları; "Türk milleti hata yapmaz" diyenleri?
Sonra da o hata yapmaz diyenlerin ne hatalar yaptığını bir görelim.
Allah güldürenden razı olsun.

--- --- ---

Yazılanlara bakarak bu blogun sahibi de Ermeni Soykırımı'nın olduğunu destekleyen satılmış (ama kime?), paragöz bir liboştur diyenler için açıklama: Ermeni Soykırımı iddiasını kabul etmiyorum. Açıklamasına şimdi girmeyeceğim. Ama gerçeklerden de kaçmıyorum. Düşünmekten ve tartışmaktan kaçmanın anlamsız olduğunu düşünüyorum. Canan Arıtman ile ilgili bu yazıları yazmaktaki amacım ise Ermeni diasporasına (orası da nereysiyse?) satılmış olmam değil; toplumun hassas değerlerinin arkasına sığınmış belki inanarak belki göstermelik Atatürkçülük taslayanların bilimsel, toplumsal, sosyalist yaklaşımlarının tıkanma noktalarına işaret etmektir. Yani Canan Arıtman bu noktada ağa takılanlardan yalnızca birisidir. Çok daha fazlası, çok daha kötüleri vardır. Ama daha da kötüsü bunların yan komşumuzun evinde hatta kendi evimiz içerisinde ikamet ediyor olmalarıdır.

Aynı hatalara tekrar tekrar düşmemek için hafızaları yoklamakta, çapraz okumalar yapmakta, sorgulamakta her zaman fayda vardır. Düşünmekten zarar görenler yalnızca düşünecek hiçbir şeyi olmayanlardır. Çünkü eğer düşünürlerse sahip oldukları doğruluğu meçhul bir avuç bilgi kırıntısını da kaybedecek ve çıplak kalacaklardır.

Uyanık kalın. Uyuyorsa uyandırın.

Özgün İçerik Kodu: E00DF4DAF5CC5156F20ECE70DB8145465FAEACF2