Herkesin aklına geliyordur arada bir çekip gitmek. Gitmek ama nereye kadar? Gitmek ama nasıl? Gitmek ama ne zaman?En çok sevdiklerin yani gitmenin ve ayrılmanın en çok acı vereceği, onlarsız olamaz dediklerin bir yanda durur düşündükçe. Düşünürsün ki onlar olmadan ve geçmişi silemedikten sonra aklından; hayatın yenisi de iyisi de anlamsızlaşır. O zaman istersin ki işte sevdiklerim kalsın yanımda. Evimi, işimi, okulumu, hayatımı, hayatımdaki şu aynı ve riyakar yüzleri değiştireyim. Hiç tanımadığım insanların olduğu bir hayata başlayayım. Her şeye yeniden, her ilişkiye ve her arkadaşlığa yeniden başlayayım. Ama geçmişimi de unutmayayım. Acısı kalsın ki işlediği yerde, tecrübesi kalsın ki geriye yeni bir hayata başlamanın verdiği hafifliğin bir anlamı olsun. Sıkıştığın yerden, boğulduğun, yok olduğun yerden uzaklaşmanın, ardında iz bırakmadan yok olmanın hafifliğini hissedebilesin ruhunda.
Şeytan zaman zaman bırak ve git der. Yaşadığın şehirden ne kadar uzaklaştığın önemli değildir. Sadece bu gidişe bir dur demek. Bu kontrolsüz koşuya son vermek için. Hayatını tekrar kendi ellerine almak için gitmek istersin. Sadece yenilemek istersin. Yeni bir sayfa açmak.
Ve yazmak istemediklerini yazmak zorunda kalmadığın bir hikaye düşlersin.
"Bu kez" dersin, "başarırsam bir daha asla istemediğim şeyleri yazmayacağım."
Ama ne yeni bir sayfa açabilirsin
ne de kendi hikayeni yazabilirsin...
Geriye dönüp baktığında
aynı satırların arasında sıkışmış aynı kişiyi görürsün yalnızca..
Özgün İçerik Kodu: 9995248775F0E5AB7987BEA09CAB227FC4BBA1BF
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder